کشف فسیل یونیکورن (تک شاخ) در قزاقستان
به گزارش وبلاگ دانلود سرا، کشف فسیل یونیکورن سیبری
دانشمندان در قزاقستان پیروز به کشف جمجمه سالم و کاملی از گونه ای حیوان تک شاخ شده اند که به نام یونیکورن سیبری شناخته می گردد. این گونه از حیوانات تک شاخ هزاران سال است که منقرض شده اند و دیگر هیچ اثری از آن ها وجود ندارد. حالا کشف این جمجمه ابعاد جدیدی از یونیکورن های سیبری را به دانشمندان نشان می دهد و کشفی باارزش و حیاتی به شمار میرود. جالب است بدانید که کشف فسیل یونیکورن نشان می دهد که روزگاری انسان ها و این یونیکورن ها همزمان و در یک دوره روی کره زمین زندگی می نموده اند. در ادامه با خبرنگاران همراه باشید تا در خصوص کشف فسیل یونیکورن سیبری بیشتر بدانیم.

یونیکورن سیبری
وقتی حرف از یونیکورن و تک شاخ می زنیم همه فورا یاد اسب می افتند. اما یونیکورن سیبری با تمام یونیکورن هایی که تا به حال می شناختید فرق دارد. کشف فسیل یونیکورن سیبری نشان می دهد که این تک شاخ ها از نظر گونه و نژاد بیشتر به کرگدن شبیه بوده اند تا اسب. اما این حیوانات بزرگ و بزرگ الجثه به دلیل شاخ غول پیکری که روی پیشانی شان داشته اند به نام یونیکورن معروف شده اند. یونیکورن های سیبری قدی حدودا 2 متر داشته و هم وزن یک کرگدن بالغ و بزرگ بوده اند. علاوه بر این، پوست این یونیکورن ها با لایه ای از پشم و موی بلند پوشانده شده بود که از این نظر، شبیه به ماموت های باستانی بوده اند.
کشف جمجمه تک شاخ باستانی
دانشمندان پس از آنالیز فسیل یونیکورن به نتایج جالبی رسیدند. طبق تحقیقان این جمجمه متعلق به یک یونیکورن نر کهنسال بوده است، اما دلیل مرگ او هنوز به طور دقیق معین نشده است. سابق بر این، تصور می شد که یونیکورن های سیبری حدود 350000 سال پیش منقرض شده اند و نسلشان از بین رفته است. اما کشف فسیل یونیکورن سیبری ثابت نموده است که این گونه باستانی تا 29000 سال پیش هم وجود داشته اند و در منطقه های از سیبری زندگی می نموده اند.
بقای طولانی آن ها در شرایط سخت سیبری هم اکنون در کانون توجه دانشمندان قرار گرفته است و امید است با آنالیز فسیل یونیکورن به پاسخ پرسش های متعددشان در این زمینه دست پیدا نمایند. آندره شپانسکی، پژوهشگر و دیرین شناس در خصوص کشف فسیل یونیکورن معتقد است که، منطقه جنوب غربی سیبری احتمالا به عنوان پناهگاهی برای حیوانات از جمله یونیکورن به شمار می رفته است. شرایط آب و هوایی این منطقه امکان بقا و زنده ماندن این گونه از کرگدن را فراهم نموده است و آن ها توانسته اند مدت زمانی بسیار بیشتر از سایر هم نوعانشان زنده بمانند. بعضی دیگر از دانشمندان بر این باورند که دلیل زنده ماندن و بقاء یونیکورن سیبری مهاجرت و عوامل آب و هوایی بوده است.
با این حال، کشف فسیل یونیکورن سیبری این حقیقت جالب را برملا نموده است که زمانی که انسان ها روی کره زمین زندگی می نموده اند این یونیکورن های غول پیکر هم جایی در منطقه سیبری زنده بوده اند و وجود داشته اند.
کرگدن سیبری با نام علمی Elasmotherium گونه ای منقرض شده شبیه به کرگدن امروزی است که اواخر دوره پلیوسن (Pliocene) و پلیستوسن (Pleistocene) در سرزمین های اوراسیا زندگی می نموده اند. تا به امروز سه گونه از این تک شاخ های باستانی شناسایی شده اند که فسیل یونیکورن سیبری در قزاقستان یکی از این گونه هاست. شناخته شده ترین گونه از این کرگدن ها یونیکورن سیبری است که شاخ بزرگی روی پیشانی اش داشته است و تا حدود 29000 سال پیش زندگی می نموده است. کارکرد این شاخ هنوز دقیقا معین نشده است و دانشمندان نظرات و فرضیه های مختلفی در خصوص آن مطرح نموده اند. جذب جنس مخالف، مبارزه با رقبا، کنار زدن برف از روی علف ها برای پیدا کردن غذا و حتی کندن زمین برای پیدا کردن آب از جمله کارنمودهایی است که برای این شاخ بزرگ و غول پیکر در نظر گرفته اند. تا پیش از کشف فسیل یونیکورن در قزاقستان تصور می شد که این گونه از پستاندارن حدود 350000 سال پیش از بین رفته اند، اما این یونیکورن سیبری نشان داد که حداقل 29000 سال پیش هم این حیوانات در سیبری و (شاید) منطقه ها دیگر اوراسیا زندگی می نموده اند.
منبع: theculturetrip.com
منبع: الی گشت